"De mens is voor mij de maat van alles. Mijn passie zit in het ontwikkelen van mensen en groepen. Dit moet gericht zijn op de inzet van de juiste kwaliteiten op de juiste plek op het juiste moment!”
Mieke was een zeer gewaardeerde collega van ons; sommigen van ons CT²-team hebben meer dan 20 jaar met Mieke samengewerkt, anderen niet veel korter dan 20 jaar. Maar helaas is Mieke er niet meer.
Kerst 2024 begon Mieke met hoesten, in februari 2025 heeft ze haar laatste OR tijdens heidagen begeleid, daarna was ze te ziek en begonnen er behandelingen die helaas niet zijn aangeslagen. Mieke is rustig ingeslapen en overleden op zaterdag 7 juni 2025.
Mieke was van goed voorbereiden en alles in eigen hand houden; samen met enkele collega’s hebben we de door haar geschreven teksten verteld om haar te herdenken.
Hieronder een van Mieke haar eigen afscheidsteksten, getiteld “Liefde voor mijn vak":
————
In de jaren ’80 van de vorige eeuw kwam ik in aanraking met het vak van ‘trainen’ en ‘medezeggenschap’.
Trainen was van belang om het mensen zelf te kunnen laten doen, in hun eigen tempo en op hun eigen niveau. Maakt niet uit hoe hoog of hoe laag. Trots was ik als ik mensen het zélf zag doen. Trots als iemand eindelijk een verhaal durfde te vertellen voor een groep.
Maar de basis van mijn werk (en ik wil het nog één keer zeggen) is het uitgangspunt:
‘de mens is de maat van alle dingen’.
Dit is voor mij altijd het uitgangspunt geweest bij begeleiden, trainen en coaching. Daar haalde ik de basis en kracht vandaan, daar heb ik al die jaren aan gewerkt.
Met dit in gedachte heb ik gewerkt en modellen ontwikkeld waardoor het zichtbaar werd. Dat noemde ik altijd ‘de leefbaarheid van de organisatie’.
Hoe vaak werd de leefbaarheid en de menselijke maat in voorstellen van de organisatie vergeten en hoe logisch was het voor medezeggenschapsorganen om dit als van nature op te pakken of hierop te reageren.
Wat is het toch bijzonder én om dankbaar voor te zijn, dat ik zo lang een vak heb uitgeoefend op basis van passie en liefde. Dat maakte ook dat ik het zo lang heb kunnen uitvoeren, met passie en liefde. Soms ook gemopper en geploeter, maar ook met kracht (en liefde).
Ik hoop dat ik één persoon besmet heb met dit ‘De mens is de maat van alle dingen’ en dat er één persoon is die een vorm vindt om dit verder door te geven, met welk vak of activiteit dan ook.
Niets is belangrijker dan de mens en de liefde voor de mens; de maat van alle dingen.
————
Dank je wel Mieke voor je betrokkenheid bij het werk voor OR-en en het professionaliseren van de medezeggenschap. Door jou geïnspireerd zullen we 'de menselijke maat' als meetlat blijven gebruiken in ons leven en werk.